Loopje naar Montecarlo

27 augustus. Echt koud is het met 37 graden niet. Na een korte plons in het zwembad trekken we de schoenen aan en lopen we door de wijnvelden in de richting van Montecarlo. Na een klein uurtje zwerven tussen de diverse kleuren druiven staan we bij een weggetje dat stijl naar boven loopt. Na nog eens een 15 minuten omhoog lopen zien we de muren en torens van het stadje.

Montecarlo is vrij stil die dag. Of dit altijd zo is weet ik niet, maar we gaan voor wat koffie en fanta op een terrasje zitten. Het stadje heeft niet heel veel te bieden, maar het uitzicht is de moeite.  Wellicht leuk om er te eten savond’s.

De afdaling kan ook gewoon in 5 minuten via de doorgaande weg. Minder leuk, maar wel dichter bij ‘t zwembad. We knabbelen nog wat en nemen nog een old school spritz.

Na een korte opfrisser springen we in de auto om het voornemen na te komen. De belachelijk korte rit die we met gemak hadden kunnen lopen eindigde aan de andere kant van Montecarlo. Lopen zou sneller gegaan zijn. We kiezen een restaurantje op basis van het uitzicht. Niet zo zeer op basis van sfeerverlichting in de vorm van een bouwlamp die plots aanspringt. Met enige verbazing en wijn beslis ik dat ik Italianen nogal onhandig vind. Mensen die bedolven worden onder lava, steden die bijna onder de zee verdwijnen, torens die bijna omvallen en dan nog het rijgedrag. De afsluiter is de net genoemde sfeercrasher. Geen punt. We gaan en zoeken onze auto op de verkeerde plek. Een tweede poging heeft meer succes en we gaan terug naar ons optrekje. Daar bereiden we ons voor op de terugweg.

2016-09-09T19:01:13+00:00
WhatsApp chat