Firenze/Florence

26 augustus. De stad die we eerder links moesten laten liggen (rechts voor de kijkers) vanwege een ongewenste onderbreking wilden we natuurlijk niet overslaan. We vertrekken redelijk vroeg zodat we voldoende tijd hebben om veel te zien. Firenze is een grote stad met een erg groot historisch centrum. Ook buiten dit centrum is veel te vinden van de geschiedenis van deze stad.

Na een uur rijden komen we aan op de vooraf opgezochte parkeerplaats. Porta Romana is een perfecte plaats om je auto te parkeren als je meteen de Dan Brown route wilt oppikken. Giardino di Boboli ligt namelijk meteen aan deze poort. De tuinen zijn schitterend, maar we slaan ze toch over. De prijs en het feit dat we met onze kinderen hier zijn laat ons beslissen dat we er beter aan doen om de tuinen voorbij te lopen. Dit doen we via de rechterkant van de toegangspoort en we lopen via Viale dei Cipressi, Via Madonna della Pace, Via del Baluardo, Via del Bobolino, Via di San Leonardo en slaan links af naar de Via del Forte di S Giorgio. Daar vinden we Forte di Belvedere. Het Fort is een volledig gerestaureerde bezienswaardigheid met -in deze periode- een flinke uitstalling van kunst. In goud staan uitbeeldende mannen over de stad te turen of zich de tranen in de ogen te lachen. Ook zijn de enorme van goud gemaakte torren overal te zien. In de harnassentuin vinden we een soort slagveld, wederom in goudkleur.

We drinken een bakkie en een fanta en we bedenken ons dat we nog veel te zien hebben vandaag.

Via de trappen verlaten we het fort om dan de Via del Forte di San op te gaan richting de oude villa’s. We besluiten kidstechnisch gezien de villa’s en musea maar over te slaan. Voor ons is er niet echt iets bijzonders te zien. Mocht je geïnteresseerd zijn in kunst, cultuur of tuinen: ga even kijken! We vervolgen onze voettocht over de Costa S. Giorgio waar we rechts aanhouden om op de Costa dei Magnoli te komen die ons naar de rivier brengt. Daar aangekomen hebben we meteen uitzicht op de Ponte Vecchio.

Het bijzondere aan Ponte Vecchio is dat de brug volledig bebouwd is en je eigenlijk niet in de gaten hebt dat je over een brug loopt. De met goud overladen vensters van de goudsmeden trekken alle aandacht van de toeristen. Vrijwel niemand heeft in de gaten dat er boven hun hoofden een interessanter iets is: de Visari gang. Deze gang loopt boven de hoofden van de voorbijgangers vanuit de Bobolituinen naar Palazzo Vecchio en is 1 kilometer lang. Als je meer wilt weten over deze gang: https://nl.wikipedia.org/wiki/Corridoio_Vasariano

Aan de andere kant van de Arno lopen we onder de Visari gang door naar Piazzale degli Uffizi. Daar vinden we veel beelden van diverse geleerden en grootheden uit een vervlogen tijd. Ook kun je daar diverse musea vinden. Wederom slaan we de musea over, maar bij een volgend bezoek aan de stad doen we dat waarschijnlijk niet. Na een bloedneus van Sam gefixed te hebben lopen we op het gemak door. De warmte neemt in rap tempo toe en al snel tikt de 38 graden meneer Celsius aan.

Als we Piazzale degli Uffizi uitlopen staan we ineens tussen beelden van naakte mannen op Piazza della Signoria. 10 penissen staren je daar aan en een gouden schildpad trekt veel aandacht. Veel van de beelden zijn replica, maar dat maakt dit plein niet minder mooi. Op dit plein vind je naast veel beelden ook veel toeristen. Zeker een bezoek waard. 

Tijd voor een bier en een pizza Calzone. Deze combinatie vinden we op de hoek van Via delle Farine, nog op het plein van de eerder genoemde piemelshow.

We kijken rond en het valt weer op dat er redelijk wat politie en Militairen rondlopen. We trekken ons er niets van aan, de reden van hun aanwezigheid is immers duidelijk. We lopen Palazzo Vecchio binnen. Je kunt er diverse musea vinden, waar je redelijk wat entreegeld voor moet betalen. We kijken rond op de plaatsen waar je blijkbaar zonder entree kaart kunt komen. Je kunt in de zijgang je ogen uitkijken in de volledig gedecoreerde hal. Sam wil nog even naar de zaal van 500 kijken. Ook daar vinden we een halt zonder de museumkaart. Geen punt. We kunnen het schilderij net zien waarop een aanwijzing staat die Landon helpt een volgende te vinden. We weten dat we niet de hele route uit het boek kunnen lopen, maar we verlaten in ieder geval Palazzo Vecchio.

Dit doen we Via Della Ninna en bekijken nog even hoe de Visari gang het gebouw in loopt. Via del Proconsolo komen we uiteindelijk bij de Cattedrale di Santa Maria del Fiore. Dit gebouw lijkt tegen elke optiek van ordelijke ruimte inrichting gebouwd te zijn. Het is mooi, maar oogt ten opzichte van de gebouwen er om “erg fors”. Terwijl we dit bedenken zien we over onze schouders dat er cartoon tekenaars zitten die onze kinderen tegen de helft van de prijs willen vastleggen. En daar zaten ze.

We hobbelen verder tussen de drukte door naar de Piazza del Duomo om daar een lekker ijsje op de kop te tikken. Dit doen we bij de Black Bar. 26 euro en paar kleverige handen verder zitten de op de hoek te kijken naar de paard en wagens, de toeristenstroom en de straatverkopers die uitgedaagd worden door een doorgedraaide Italiaan. Ze trekken veel bekijks.

We gaan weer verder en merken dat de hitte ons aangrijpt, maar zin in weer een grote uitgave hebben we niet. Ik zag ergens een post/sigaren/koelkasten winkeltje waar je drinken per liter koopt voor 1.5 euro. Prima om even de dorst te lessen. We vinden dit winkeltje overigens op Via de’ Pucci.

We lopen nog even langs Basilica di San Lorenzo en daarna besluiten we op tijd terug te zijn in Montecarlo om nog even te zwemmen. Via Cattedrale di Santa Maria del Fiore lopen we langs diverse marktjes en schilders. We pikken onze auto weer op en verlaten de stad. Een stad om zeker nog eens terug te keren, maar nu mogen we eerst aansluiten. File.

 

 

 

 

2016-09-09T19:07:34+02:00
WhatsApp chat