Aangezien we morgen weer naar Nederland vertrekken gaan we hoe dan ook vandaag naar Corniglia en Vernazza.  Het weer is fantastisch ondanks de stevige wind. De auto kunnen we wederom niet kwijt op de Piazza d’Armi en we rijden direct naar de parkeerplaats onder het station. Dat blijkt nog niet eens zo’n slecht idee te zijn achteraf gezien. Als we later terug komen blijkt het €12.50 te kosten voor bijna de hele dag. Dus wil je snel de trein hebben, maar je bent niet voor 8:30 u in de stad? Je weet nu waar je kunt parkeren voor relatief weinig.

We komen kaartjes voor de trein naar Vernazza. Dit doen we omdat we niet zeker weten of het voetpad tussen Corniglia en Vernazza open is. We kunnen zo altijd met de trein verder. Wil je meer tips over het gebruik van de trein? Schrijf je even in op dit blog. We kunnen je ook van alles vertellen over welke voetpaden je wel en welke je niet kunt nemen. Veel van wat er op diverse blogs gezegd wordt klopt namelijk voor geen meter.

Terug naar Corniglia. We stappen de trein uit en lopen parallel aan het spoor naar de trappen die we moeten nemen om het dorpje binnen te komen. Vaak zegt men dat dit een hele klim is, maar wees gerust. Elke trap heeft de mogelijkheid om even bij te komen, dus ook voor de conditieloze is dit prima te doen. Een rolstoel geeft echter meer problemen.

We lopen even rond in Corniglia. Voordat je het dorpje zelf in loopt moet je nog wat smalle straatjes door. Wat opvalt is de rust. Blijkbaar is dit dorpje minder aantrekkelijk voor de grote drom mensen die de trein nemen en met de neus in de boter willen vallen. Mooi. Want Corniglia heeft hierdoor iets eigens.

Nadat we naar de golven hebben gekeken beneden aan het haventje, lopen we terug naar het dorpje om het eerder geziene crèpe tentje aan te doen.

Het vriendelijke meisje achter de balie helpt me vrij onhandig aan 4 crèpes terwijl ze me vragen stelt in het Italiaans. Er blijft me niets anders over dan het wandelende vraagteken uit te hangen en ga van m’n zojuist aangeschafte lekkernijen genieten. De tip is om dit dorpje zeker te gaan bekijken. Dit is wat mij betreft het dorpje wat het meest echt over komt.

Goed. We zijn ook gekomen om te lopen naar Vernazza. Tegenover het kerkje loop je door het poortje het stadje uit.

Je krijgt meteen een alleraardigst uitzicht toegeworpen en je loopt tussen de wijnranken naar het controlepostje. Een vriendelijke man vertelt je daar dat je niet kunt pinnen, maar wel €7.50 per persoon af wilt tikken voor een toegangskaart voor het wandelpad. Aangezien er flink wat stukken in zee gestort zijn op andere trajecten en ze weinig geld hebben om het te herstellen besluiten we 2 kaartjes te kopen en de kinderen gratis mee te laten lopen. Dit pad is niet voor iedereen weggelegd, het is een vrij ruw maar prachtig stuk wandelen.

4 km is het, maar je doet er bijna 2 uurtjes over. Dit komt ook omdat er halverwege een barretje is met een mooi uitzicht, waar we even wat fris en een biertje pakken.

We lopen verder op het redelijk drukke pad. Dat verrast me, Corniglia was erg rustig. Hoe druk zal het zijn in Vernazza?

We komen aan. Het is inderdaad vrij druk, maar ook dit dorpje is wel grappig. We pakken even een ijs en lopen dan door naar het haventje. De golven slaan hier behoorlijk op de stenen en werkelijk iedereen staat er foto’s en film van te maken. Er is geen andere optie om exact hetzelfde te doen. Je moet tenslotte weten welke gevoel dat met zich meebrengt.

Het dorpje is precies wat je kunt verwachten van Cinque Terre. Het is ook zeker de moeite om te gaan kijken, maar wij besluiten om de trein te pakken naar Riomaggiore. Dit stadje heeft de modderstroom moeten verwerken tijdens de aardbevingen. We zoeken hier eigenlijk een restaurantje in de zon. Helaas is dat niet te vinden. Maar we weten nog wel even een spritz te drinken in de zon vlakbij het begin van het “geliefdenpad” dat gesloten is wegens schade. Hele stukken zijn in zee gevallen. Ook hier komen we sloten tegen die aan het hekwerk vast zitten. Zo laten geliefden zien dat ze best zonder hun slotje kunnen. Geen idee of dit iets te maken heeft met kuisheidsgordels

Tja. En dan terugkomende op het advies van onze gastvrouw. Ze gaf op dag 1 al aan dat 50 meter verderop een heerlijk restaurant zou liggen. Nadat we onze stoute schoenen hadden verwisseld voor wat frissers besloten we een blik te gaan werpen. De hartelijke eigenaar van “Osteria Delle Spezia” wijst ons een tafel en legt ons even haarfijn uit wat ze allemaal hebben. We besluiten alles te nemen en ons te laten verrassen.

Mocht je in de buurt zijn van La Spezia, kijk niet hoe het eruit ziet. Kijk niet of het bomvol zit. Ga gerust zitten. Zelfs het afrekenen is aangenaam.

 

2017-06-15T23:41:00+00:00
WhatsApp chat